12 кастрычніка 2001 году ў Менску на вуліцы Прытыцкага адбыўся непрыемны інцыдэнт "з працягам". Два хлапцы спакойна адпачывалі, размаўляючы пра рознае, калі пачулі з боку п’янай кампаніі "гопнікаў", што размясціліся непадалёку, абразы ў свой адрас. Незадавальненне падпітых падлеткаў выклікала тое, што сябры гаварылі па-беларуску. Калі ж адзін з хлапцоў запатрабаваў, каб "гапата" змоўкла і далей паважна ставілася да роднай мовы, дык пачуў у адказ лаянку, якая была перасыпаная расейскімі мацюкамі: "Беларуская мова - гаўно! Говорите по-русски!..". Хлапец не стрываў. Завязалася бойка. Сябры хутка разабраліся са здэнацыяналізаваным быдлам, але зараз жа падаспелі міліцыянты і арыштавалі іх. Трох "гопнікаў", якія аказаліся дзецьмі суддзі, пракурора і супрацоўніцы МУС, "слаўная" беларуская міліцыя адпусціла.
    Цяпер аднаму з затрыманых хлопцаў Алесю Піткевічу інкрымінуецца злоснае хуліганства паводле артыкула 201.1 (да 3 год зняволення). Да суда хлопец адпраўлены на "Валадарку" (менская турма - заўв. склад.).
    Другі затрыманы, якога выпусцілі, распавёў наступнае: "Мяне дапытвалі ўслед за Алесем. Калі я зайшоў у кабінет, дык убачыў дзве вялікія плямы крыві на падлозе. Было зразумела - яго збівалі. Потым гэтак атрымалася, што я бачыў Алеся. У яго разбіты твар, відавочна, зламаны нос. Дасталося і мне, але значна меней. Добра атрымаў па нырках ды спіне, аднак аніякіх сінякоў не засталося, нават пабоі зняць немагчыма. Нічога не скажаш - майстры!"

    Bulba Records (кампанія гуказапісу – заўв. склад.) поставила своей задачей увеличение национального репертуара прежде всего на территории самой Беларуси. Не случайно под лейблом компании уже вышли последние проекты Алексея А.Шедько и N.R.M. Рассматривается вариант выпуска новой программы "Этно-трио Троица". "Мы хотим добиться, чтобы белорусские группы составляли основную массу того, что продается и слушается в Беларуси", — заявил Борис Штерн. Это тем более отрадно, что в настоящее время ситуация просто катастрофическая: несмотря на объективный спрос на продукцию белорусских исполнителей, общий ее тираж составляет лишь 1–1,5% от общих продаж аудионосителей (в то время как, например, в Литве доля национального репертуара в прошлом году составляла 60%). По мнению Виталия Чижова, подобная диспропорция вызвана устойчивым общественным мнением, навесившим на белорусскую музыку ярлык второсортности. "Но так не думают даже в Москве!" — свидетельствует Виталий Чижов[…]. Очевидно, что только журналисты могут изменить это непонятное общественное мнение". И, если СМИ действительно окажут поддержку, Чижов надеется, что долю национального репертуара на белорусских прилавках уже к концу следующего года удастся довести до 5–7%. От себя добавим, что, очевидно, посильную помощь могло бы оказать и государство. (Во Франции, например, во время засилья англо-американского репертуара государство назначило стипендии исполнителям, которые пели на французском языке. Кроме того, был принят закон, согласно которому национальный репертуар должен был составлять не менее 50% от общего объема музыки, транслируемой в эфире.) Однако столь же очевидно, что в Беларуси апеллировать к госчиновникам практически бесполезно: культура здесь, равно как и белорусский язык, по-прежнему находится в одном, причем незавидном положении (или месте, уж кому как угодно).

    Намесьнік старшыні Зэльвенскага раённага выканкаму Алена Коўш выставіла калектыву СШ-№3 сапраўдны ўльтыматум: калі там і надалей будзе выходзіць школьная, нацыянальна скіраваная газэта "Зяльвяначка", дык дырэктар мусіць пакінуць сваю пасаду. Усе прамовы перад настаўнікамі чыноўніца пачынала з пагрозаў: хутка апазыцыяй зоймуцца па-сапраўднаму…
    Цяжка сказаць, у чым убачылі апазыцыйнасьць школьнае газэты раённыя прапагандысты. Тыя некалькі выпускаў газэты, якія мне давялося пачытаць, утрымлівалі вучнёўскія артыкулы пра родную мову, калектыўнае ліставаньне празь інтэрнэт са сваімі аднагодкамі, занатоўкі пра мясцовы гонар — самадзейны тэатар, вершы бацькоў пра Беларусь, невялічкія справаздачы настаўнікаў пра справы школы. Вось, бадай, і ўсе галоўныя тэмы "Зяльвяначкі".
    Ініцыятар выпуску газэты — былы настаўнік, цяпер беспрацоўны Юры Качук. […]
    Больш за ўсіх ад візыту мясцовых "вэртыкальшчыкаў" пацярпеў дырэктар школы Міхал Літвінчык, які за два гады кіраўніцтва школаю змог абудзіць цікавасьць настаўнікаў і вучняў да нацыянальнае культуры. Напярэдадні ён атрымаў асабістае распараджэньне Алены Коўш рыхтавацца да звальненьня й перадачы справаў пераемніку, калі газэта будзе па-ранейшаму выходзіць.
    Баронячы свайго кіраўніка, настаўнікам ды вучням нічога не заставалася, як прыпыніць выпуск школьнае газэты.

    Другой серьезнейшей ошибкой оппозиционеров было названо отношение к национальному языку: "мова" и неправомерно отождествляемая с ней белорусскость объявлены ими главным фактором демократических перемен.
    Например, на семинаре, проходившем 27 июля т. г. и посвященном 20-летию Декларации независимости Беларуси, прозвучал доклад г. Трусова с характернейшим названием "Беларуская мова як фактар дэмакратыi". В данном случае почему-то напрочь "забывается" многоязычие в нежно любимом и приснопоминаемом оппозиционерами ВКЛ, где лишь иезуиты позволяли себе выпады против церковнославянского языка, и то не на национально-культурном и тем более не национально-демократическом, а на церковно-литургическом основании.
    Между тем независимые исследования показывают, что большинство опрошенных, ратующих за "Беларусь для белорусов", поддерживает как раз национально-государственную - провосточную! - политику нынешней госадминистрации. А либерально настроенные в отношении "мовы" (склоняющиеся к признанию государственного двуязычия, кстати сказать, по примеру многих европейских стран) в своем большинстве находятся на стороне оппозиции.

    Салідны брытанскі штотыднёвік "Economist" у канцы кастрычніка надрукаваў артыкул пра Беларусь, дзе сярод іншых ёсць наступны пасаж: "Дагэтуль апазіцыя была слабою, на працягу гадоў змучанаю падзелам на два лагеры. Адна група - беларускія нацыяналісты, якія бачаць скасаванне русіфікацыі вышэйшым прыярытэтам, іншыя больш нагадваюць ліберальных палітыкаў у Расіі, больш прыхільныя да дэмакратыі і пазбаўлення ад пана Лукашэнкі, чым да адраджэння беларускай мовы, дрэнна вызначанай мовы, на якой размаўляюць галоўным чынам на вёсцы". ("... Belarusian, an ill-defined language spoken mainly in the countryside".)
    Вось як пракаментаваў карэспандэнту "Ю. С. Ньюс" гэты пасаж кіраўнік прадстаўніцтва Сусветнага банка ў Беларусі Сяргей Кулік: "Я не лінгвіст, я эканаміст па спецыяльнасці і па адукацыі. Мне падабаецца беларуская мова. У мяне, напрыклад, няма зараз абсалютнага нахабства сказаць, што я магу гаварыць беларускаю моваю. Бо гэта сапраўды своеасаблівая, дасыць грунтоўная мова, акая мае шмат колераў і адценняў".

    Один из главных аспектов — определение языка, на котором будет вестись предвыборная кампания (па выбару прэзідэнта – заўв. склад.). Думаю, нельзя допустить того, что было в прошлый раз, когда президент не знает родного языка, иначе к следующим президентским выборам белорусский язык не только не реформируется, но и вообще умрет. Кампания должна вестись по-белорусски.

    Газета Таварыства беларускай мовы "Наша Слова" атрымала афіцыйнае папярэджанне ад Дзяржаўнага камітэта па друку. У папярэджанні гаворыцца, што ў нумары "Нашага слова" ад 6 верасня быў надрукаваны зварот Гродзенскага аб’яднання дэмакратычных ветэранаў вайны і працы да кіраўніцтва Беларусі. Але ж у міністэрстве юстыцыі падобнае аб’яднанне незарэгістраванае.
    Чыноўнікі з Дзяржкамдруку палічылі выкарыстанне на газетнай паласе назвы незарэгістраванага аб’яднання парушэннем арыкула 5 Закона аб друку "Злоўжыванне свабодай масавай інфармацыі". Два афіцыйныя парушэнні па гэтым артыкуле на працягу года ствараюць юрыдычную падставу для закрыцця газеты.
    Тым часам, старшыня Таварыства беларускай мовы Алег Трусаў заявіў, што, паводле ягоных звестак, вышэйзгаданае гродзенскае аб’яднанне прайшло афіцыйную рэгістрацыю і ў выпадку, калі гэты факт пацвердзіцца, збіраецца падаваць на Дзяржкамдрук у суд.

    Міжнародная ліга правоў чалавека накіравала ліст на імя Аляксандра Лукашэнкі з нагоды перасьледу незалежнай прэсы ў Беларусі.
    Выканаўчы дырэктар гэтай няўрадавай арганізацыі, створанай пад эгідай ААН, Кэці Фіцпатрык выказвае ў лісьце глыбокую заклапочанасьць ў сувязі з працягам перасьледу незалежнай прэсы ў Беларусі – папярэджаньнем газэце "Наша Слова" і нападам на газэту "Шаг" у Баранавічах.
    "Гэтыя ды іншыя трывожныя выпадкі апошняга часу – гаворыцца ў лісьце – перарэгістрацыя друкаваных выданьняў, канфіскацыя асобнікаў шэрагу незалежных газэтаў і напад на рэдакцыю газэты ёсьць яўнай спробай новага наступу на недзяржаўныя арганізацыі й незалежную прэсу ў Беларусі.
    Асабліва гэта тычыцца тых выданьняў, што асьвятляюць палітычнае жыцьцё, парушэньні правоў чалавека, выступаюць у абарону пацярпелых, і – як у выпадку з "Нашым Словам" – садзейнічаюць разьвіцьцю беларускай мовы й культуры."

    Ведаючы сп. Статкевіча (лідэр Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі - заўв. склад.), як беларускамоўнага выступоўцу, я са здзіўленнем прачытаў газету з яго падрабязнай біяграфіяй, дзе па-беларуску было толькі некалькі слоў у назве адной газетнай рубрыкі.
    Працягваючы агітацыйную кампанію, Статкевіч паступова зусім зрокся беларушчыны. Пад рубрыкай "Никогда не сдавайтесь!" ён выдаў дзве ўлёткі: адну накладам 1500, а другую 8000 асобнікаў. У іх вы не знойдзеце ніводнага сказа ў абарону нашай мовы, гісторыі, культуры, аб вяртанні нашых спрадвечных сімвалаў. Навошта?

    Сёньня ў межах акцыі "Пераменаў!" дэмакратычная моладзь Магілёва правяла паход - "Наш горад". Маладыя людзі наведвалі крамы і, з дазволу адміністрацыі мянялі расейскія шыльды на новыя, беларускамоўныя. Як сказаў кіраўнік "Маладога фронту" Андрусь Кавалёў, гэтая акцыя будзе мець працяг у працоўныя дні.

    "Газэта Слонімская" робіцца на беларускай і расейскай мовах. Розьніца йдзе 3 да 1. Гэта робіцца па той прычыне, што хацелі б мы таго ці не, але ж на Беларусі расейскай мове надаецца больш увагі з боку афіцыйных уладаў і наогул мы знаходзіліся пад такім уплывам Расеі, што вымушаныя і пісаць па-расейску. Але ж мы робім гэта такім чынам: падаем матэрыялы на двух мовах побач. Робіцца, так бы мовіць, пэўны лікбез па беларускай мове. Як паказала практыка і нашыя сацыялягічныя дасьледаваньні, што менавіта так і трэба рабіць, пакуль. І яшчэ адна цікавая асаблівасьць - мы больш цікавыя матэрыялы робім па-беларуску.

    З адказу на ліст ТБМ:
    У адпаведнасці з Законам Рэспублікі Беларусь "Аб мовах у Рэспубліцы Беларусь" дзяржаўнымі мовамі Беларусі з’яўляюцца беларуская і руская. Закон дае права выконваць тэксты рэкламы на беларускай ці рускай мовах. Таму ставіць пытанне аб ігнараванні нашым Міністэрствам нацыянальнай годнасці з Вашага боку не карэктна.
    Што тычыцца гонару, то ён набыты намі не за кошт мовы і слоўных спрэчак, а самаадданай працай пажарных-выратавальнікаў, якія не дазволілі ператварыцца мноству надзвычайных сітуацый прыроднага і тэхнагеннага характару ў нацыянальныя бедствы.

    Днямі 14 арганізацыяў беларусаў Польшчы і тамтэйшыя праваслаўныя таварыствы распаўсюдзілі зварот, у якім заяўляюць, што беларусы і праваслаўныя вернікі на Беласточчыне дыскрымінуюцца мясцовымі і цэнтральнымі ўладамі Польшчы.
    Зварот быў скіраваны сярод іншага да прэзыдэнта, прэм’ер-міністра, маршалкаў Сойму і Сэнату Рэспублікі Польшча, ў Гэльсынкскі камітэт, Камітэт Эўрапейскай інтэграцыі ды ў Эўрапейскую камісію супраць расізму і неталеранцыі.
    Сярод тых арганізацыяў, што падпісалі зварот, найбольш вядомыя такія, як Беларускае грамадзка-культурнае таварыства, Беларускі саюз у Польшчы, Брацтва праваслаўнай моладзі, а таксама дэпутаты парлямэнту Ян Сычэўскі, Сяргей Плева ды мясцовыя і ваяводзкія праваслаўныя радныя. Яны ўпэўненыя, што беларуская меншасьць і праваслаўныя вернікі на Беласточчыне дыскрымінуюцца. [...]
    Узгадваецца ў звароце і ліст ксяндза Яна Ўрублеўскага дырэктару беластоцкага аддзелу тэлевізіі, дзе ксёндз абвінавачвае апошняга ў надаваньні перавагаў праваслаўнай тэматыцы за кошт каталіцкай. [...]
    Падляскі ваявода Крыстына Лукашук, як зазначаецца ў звароце, "…сыстэматычна адмаўляе ў якой-кольвек дапамозе беларускім культурніцкім арганізацыям, а таксама Беларускаму музэю ў Бельску Падляскім". Без адказу мясцовых уладаў, упраўленьня адукацыі і дырэкцыі беластоцкіх школаў засталася просьба аб стварэньні магчымасьцяў сьвяткаваньня ў школах праваслаўных сьвятаў паводле юльянскага календару.

    Выбор ... пути оказался ущербным из-за успешной русификации основной массы населения Беларуси. Многие сторонники белорусизации пытаются убедить не владеющего белорусским языком человека в том, что этот язык является для него родным и очень удивляются, почему объект пропаганды не соглашается с этим. Лишь единицы, разделяя тезис о языке как основном консолидирующем нацию факторе, работают над созданием дополнительной мотивации использования белорусского языка.

    Однако берется за стило просвещенный европеец, активный сеятель разумного и вечного сп. О.Трусов. Он радеет за белорусский язык, он возмущен тем, что во время избирательной кампании Н.Статкевич пользовался листовками, написанными на русском (гл. газету "Народная воля" 11.11.00 г. - заўв. склад.), это обстоятельство приводит его в неописуемый публицистический экстаз. И как! Откуда что берется? Ей-Богу, сп. Трусов вполне соответствует уровню одержимых из базарного листка. Рубит "здраднiка" в капусту. Поскольку его сотоварищ по либеральному сегменту имел неосторожность "опуститься" до русского языка (непростительное преступление!), то просвещенный европеец Трусов рекомендует Статкевичу впредь именоваться... Муравьевым. Да-да, тем самым Муравьевым-вешателем.
    Прекрасный образец корректной полемики, уникальный урок для молодых политиков, полагавших - из книжек, - что цивилизованный обмен мнениями не имеет ничего общего с хамством и оскорблениями.
    Безусловно, права популярная телереклама, рекомендующая "иногда лучше жевать, чем говорить". Но ее, разумеется, нельзя воспринимать буквально и жевать всех, кто думает иначе, кто не согласен с тем, что правы исключительно сп.сп. Шушкевич, Позняк и компания.

    Перавесці на рускую мову Беларускі рэспубліканскі тэатр юнага гледача спрабуюць некаторыя ягоныя акторы. Упершыню гэтая, так бы мовіць, ініцыятыва была публічна агалошаная напрыканцы мінулага тэатральнага сезона. Гэта зрабіла на агульным сходзе калектыву акторка Святлана Кліменка. Галоўны рэжысёр тэатра Андрэй Андросік успрыняў ініцыятыву нейтральна, а прысутны на сходзе міністр культуры Аляксандр Сасноўскі, на рэакцыю якога, відаць, і разлічаная яна была, выказаўся ў традыцыйнай для лукашэнкаўскіх чыноўнікаў манеры: маўляў, як вырашыць калектыў, гэтак і будзе.
    Некалькі чалавек падтрымалі ініцыянтку, некалькі выказаліся супраць. Частка палічыла за лепшае прамаўчаць. На тым і разышліся на летнія вакацыі. Новы сезон тэатр распачаў гастролямі ў расійскім горадзе Екацярынбургу. І вось там падзабытая за лета ідэя зноў рэанімавалася.

    Па дадзеных перапісу ў Ашмянскім раёне пражывае 37391 чалавек, беларусамі сябе палічылі 83%, роднай мовай назвалі беларускую 33507 апытаных, або 89,7%. У тым ліку беларусы - 29863 з 30974, палякі 3213 з 4432, рускія 270 з 1367, украінцы - 54 з 204, татары - 63 з 73, яўрэі - 9 з 13, цыганы - 3 з 108, літоўцы - 2 з 49, латышы - 5 з 11, армяне - 3 з 33, башкіры - 2 з 5, малдаване - 2 з 25, немцы - 7 з 12, 1 удмурт з 4.

    Вядзеньне сэсіі ў Вярхоўным Савеце зь першых гадоў незалежнае Беларусі заўсёды йшло на беларускай мове — гэтак рабілі і Станіслаў Шушкевіч, і Мечыслаў Грыб, і (пасьля некаторае замінкі) Сямён Шарэцкі. "Рэфэрэндум" 1996 году і ўтварэньне гэтак званага "Нацыянальнага сходу" стала рэзкім водападзелам. Зь першага дня існаваньня "Палаты прадстаўнікоў" і "Савета Рэспублікі" беларуская мова была выкінутая з ужытку ў гэтых установах.
    На першай прэсавай канфэрэнцыі новага старшыні "Палаты прадстаўнікоў" Вадзіма Папова я запытаў яго, чаму дзяржаўнае мовы не чуваць на паседжаньнях "палаты". Я нагадаў спадару Папову, былому першаму сакратару Магілеўскага абкаму, што нават у савецкі час, які ён, напэўна, вельмі паважае, сэсія ў беларускім парлямэнце вялася на беларускай мове… "Ці ня лічыце Вы сёньняшняе становішча парушэньнем дзяржаўнага статусу беларускае мовы?" — Вось што адказаў Папоў:
    "У нас на дзяржаўным узроўні ўсталяванае двухмоўе. Кожны жыхар нашае дзяржавы можа сам вызначаць, на якой мове ён хоча тлумачыцца са сваімі калегамі — на расейскай ці беларускай. Тут няма ніякага парушэньня якіх-небудзь правоў, і ніхто з гэтае нагоды нікога не ўціскае. У гэтым я ня бачу ніякага ўшчамленьня правоў таго ці іншага грамадзяніна РБ".
    Калі ж журналісты спыталі Вадзіма Папова, ці валодае ён беларускай моваю, і заўважылі, што гэта вельмі сур’ёзнае пытаньне, рэакцыя старшыні "палаты" была наступная:
    (Папоў: ) "Пытаньне не очань сур’ёзнае. Га-га".
    Так што Вадзім Папоў, прапрацаваўшы ў Беларусі каля 30 гадоў "па партыйнай лініі", навучыўся разумець, як ён выказаўся, "этат язык". Таксама ён лічыць пытаньне валоданьня беларускай мовай "ня очань серьёзным"…

    Людзi iдуць на кнiжны кiрмаш, як i на любы iншы, па адной асноўнай прычыне - цэны тут напалову нiжэйшыя, чым у крамах. Мы працуем без пасярэднiкаў.
    А ў выбары асартыменту тавара спрацоўвае непазбежны закон рынку - прадаем тое, на што ёсць попыт. 90% кнiжнай прадукцыi завозiцца з Расii, у асноўным, з Масквы, астатнiя 10% - прадукцыя беларускiх выдавецтваў. Але i з гэтых 10% кнiжка на беларускай мове сюды не трапляе. Хiба што выпадкова... Вось, скажам, Святлана Алексiевiч атрымала прэмiю, але ў кнiжным бiзнесе яе iмя "не раскручана", таму i кнiг яе вы ў нас не знойдзеце. Тое самае можна сказаць i пра iншых беларускiх пiсьменнiкаў...

    В Минске в Центральной библиотеке имени Янки Купалы прошла презентация книги исследователя Алеся Белого "Хронiка Белай Русi. Нарыс гiсторыi адной геаграфiчнай назвы".[...]
    Несмотря на то, что "Хронiка Белай Русi" издана на белорусском языке, исследователь убежден, что русский язык останется основным в Беларуси еще на протяжении примерно полувека. Вот почему, по его мнению, необходимо выпускать как можно больше популярной русскоязычной исторической литературы, подготовленной на высоком уровне. Такие издания, как считает Белый, не только удовлетворят интерес русскоязычных белорусов к отечественной истории, но и "смогут привести этих людей к русскоязычному белорусскому национализму". При этом он отметил, что многим жителям страны намного легче считать себя русскими, чем радикально изменить свое мышление и прийти ко всему тому творческому наследию, которое создано белорусской национальной интеллигенцией. "Если бы краеугольным камнем белорусской идеи была не мова, а III Статут Великого княжества Литовского, тогда сторонников национального возрождения было бы намного больше", - заключил Белый.

    Белорусским языком председатель Палаты представителей не владеет и считает языковую проблему "не очень серьезным вопросом".

    Новоизбранные депутаты на первом заседании Палаты представителей на родном языке не сказали ни слова. Почему? На этот вопрос отвечают белорусские VIPы.[...]
    Станислав Шушкевич, спикер Верховного Совета 12-го созыва:
    - Белорусский язык искоренялся очень давно: царем, большевиками, а сейчас - приспешниками. В Палате представителей большинство не знает белорусского языка. Это свита, для которых верноподданичество является обязанностью. Своим умом они жить не могут, в основном из-за неграмотности.
    В Верховном Совете 12-го созыва сначала тоже были проблемы, но тогда было желание говорить по-белорусски. Кто не знал языка, тот учился. Сегодня же в Палате представителей - воинствующая неграмотность.
    Валерий Липкин, председатель комиссии Палаты представителей по правам человека, национальным отношениям и СМИ:
    Я считаю, что в связи с тесной интеграцией с Россией status quo русского и белорусского языков в нашей стране должен быть одинаковым. У нас по Конституции два языка. Вы в лице народа прогаласлвали за это. Идти по пути стран, где все документы публикуются на двух языках, не лучший выход. Тем более что русский язык всегда был цементирующим для славянских народов.
    - А вы сами владеете белорусским языком?
    - Если говорить с чисто грамматической точки зрения, наверное, не совсем. У меня белорусский язык не родной. Но где бы я ни выступал за границей, сразу узнают, что я из Беларуси.
    Олег Трусов, председатель Таварыства беларускай мовы:
    - Всё очень просто. Палата представителей никого не представляет. Зачем им белорусский язык? И правильно, что они на нем не говорят. В нормальном парламенте все говорили на хорошем белорусском языке. Когда исчез парламент, исчез и язык. Когда же парламент возродится, возродится и белорусский язык.

    В Жодино состоялся судебный процесс по делу активиста Русского национального единства (РНЕ) Сергея Маклако, который 8 октября ударил кулаком в лицо члена "Молодого фронта".[...]
    Напомним, что в тот день в Жодино проходил местный Марш свободы, в котором принимал участие и молодой оппозиционер Алесь Лапицкий. Он-то и пострадал от буйной силушки неонациста.[...]
    Во время судебного заседания было подтверждено членство хулигана в РНЕ. Тем не менее рассказы Маклако судья посчитал путанными и не принял их во внимание. В итоге заключительное постановление суда не содержит даже упоминания об одиозности взглядов Маклако и его членстве в белорусском филиале партии Баркашова. В приговоре значится, что он нанес удар из-за обыкновенной неприязни к Лапицкому. А раз так, то и спрос невелик: штраф в размере одной минимальной зарплаты (прыкладна 3$ - заўв. склад.). Суд проигнорировал даже сведения о том, что угрозы "эрэнешников" в адрес Лапицких (отец Алеся Алексей - глава местного "Таварыства беларускай мовы") - явление постоянное. Кстати, звучали угрозы расправы и накануне акции. Кроме того, неизвестные разбили дверной звонок и закидали яйцами окна квартиры Лапицких. Как утверждал отец фронтовца, злоумышленники даже пытались поджечь дверь.